لحاف ملا!

منتشرشده: 23 نوامبر 2012 در Uncategorized

shahbaz-nakhai3 بار دیگر «ز منجنیق فلک سنگ فتنه می بارد». می گویم «باردیگر» زیرا آنچه که 8 روز است در نوار غزه می گذرد و ستمی که از دوسوی درگیری بر مردم بی پناه و بی دفاع آن روا داشته می شود عیناً رونوشت برابر اصل جنایاتی است که از 27 دسامبر 2008 تا 17 ژانویه 2009 انجام شد و به «جنگ 22 روزه» موسوم گشت. در «جنگ 22 روزه» که توسط اسراییل در واکنش به حمله های موشکی حماس به خاک اسراییل آغاز شد، بیش از 1300 نفر از فلسطینیان ساکن نوار غزه کشته شدند که بیش از 400 تن از آنان زن و کودک بودند و شمار مجروحان نیز از 3000 نفر فراتررفت.  شمار کشته شدگان اسراییل هم تا روز نوزدهم جنگ توسط ارتش اسراییل 13 نفر اعلام شد.  پس از جنگ 22 روزه، شورای حقوق بشر سازمان ملل، اسراییل را طی قطعنامه ای به «نقض فاحش حقوق بشر» متهم کرد و همزمان با آن خواهان پایان گرفتن حملات موشکی حماس به اسراییل شد. در گزارشی که از سوی هیئت حقیقت یاب سازمان ملل تهیه و ارائه شد و به تصویب شورای حقوق بشر و سپس مجمع عمومی سازمان ملل نیز رسید، اسراییل و سازمان حماس به ارتکاب جرائم جنگی متهم شدند. اعلام آتش بس یک جانبه از سوی اسراییل موجب شد که حماس و جمهوری اسلامی برغم تحمیل تلفات سنگین و ویرانی های گسترده به مردم غزه، خود را پیروز جنگ 22 روزه بخوانند.

در جریان جنگ 22 روزه غزه، جمهوری اسلامی پیشنهادی برای توقف جنگ به سازمان ملل متحد ارائه کرد. محمدخزاعی، نمایندهء دائمی جمهوری اسلامی در سازمان ملل، در نامه ای خطاب به رییس مجمع عمومی سازمان ملل، ضمن محکوم کردن حمله اسراییل به غزه، طرحی 5 ماده ای را برای برقراری آتش بس ارائه کرد. در آن طرح توقف فوری حملات اسراییل به غزه، عقب نشینی فوری نیروهای اسراییلی، رفع فوری محاصرهء اقتصادی غزه، بازگشایی گذرگاه های مرزی و فراهم کردن زمینه ارسال فوری کمک های بشردوستانه برای ساکنان غزه و همچنین تشکیل یک دادگاه بین المللی برای رسیدگی به جنایات اسراییل علیه فلسطینیان و محاکمه و مجازات رهبران اسراییل پیشنهاد شده بود.

چهارشنبهء هفته گذشته، 14 نوامبر، همان روند 4 سال پیش با سناریویی مشابه از سر گرفته شد تا از مردم بی دفاع قربانی بگیرد و خانه و کاشانه شان را ویران کند. گویی جمهوری اسلامی و حماس از یک سو، و اسراییل از سوی دیگر، مصمم اند که تا آخرین قطره خون فلسطینیان ساکن نوار غزه با هزینه مردم به فقر کشیده شدهء ایران، به قول سید علی خامنه ای، «مقاومت» کنند. به گزارش تارنمای حکومتی «عصرایران»: «دور جدید جنگ میان رژیم صهیونیستی و غزه آغاز شد. در اولین حملات هوایی ارتش اسراییل، «احمد الجعبری»، فرمانده گردان های عزالدین قسام شاخهء نظامی حماس کشته شد. سازمان امنیت داخلی اسراییل (شین بت) اعلام کرد الجعبری به دلیل فعالیت های 10 سال اخیرش کشته شده و سخنگوی ارتش اسراییل نیز اعلام کرد که احتمالاً جنگی طولانی در پیش خواهیم داشت».

واکنش نامتناسب، بیرحمانه و قساوت آمیز اسراییل در برابر پرتاب موشک به خاک اسراییل چیزی نبود که حماس یا جمهوری اسلامی بتوانند ادعا کنند انتظار آن را نداشته اند.  علاوه بر تجربهء «جنگ 22 روزه»، در تابستان سال 2006 واکنش اسراییل به لبنان در «جنگ 33 روزه» نیز به همین گونه بوده و در جریان آن جنگ سید حسن نصرالله، رهبر حزب الله لبنان، در یک مصاحبه گفت که (نقل به مضمون) اگر فقط 2 درصد احتمال می داد که اسراییل واکنشی چنین شدید و خشن داشته باشد، هرگز آن را تحریک نمی کرد. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که درگیری جدید، از هر دو سو، روندی از پیش اندیشیده شده بوده است.

پس از شدت یافتن درگیری ها، حرکت های موسوم به «بالهء دیپلوماتیک» آغاز شد و حامیان دو طرف پابه میدان گذاشتند. باراک اوباما، رییس جمهوری امریکا، در تماس تلفنی با نخست وزیر اسراییل گفت که از «حق اسراییل برای دفاع از خودش» حمایت می کند و هیلاری کلینتون وزیر خارجه را به ملاقات با نتانیاهو فرستاد. محمود عباس، رییس تشکیلات خود مختار فلسطین، اسراییل را به «قتل عام» متهم کرد. بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل، به اسراییل سفرکرد و انگلستان، آلمان و اتحادیهء اروپا حماس را مسئول دور جدید خشونت ها اعلام کردند و خواستار توقف پرتاب راکت ها به اسراییل شدند.

لوران فابیوس، وزیر امورخارجه فرانسه، پارا از این هم فراتر گذاشت و پای جمهوری اسلامی را به میان کشید.  به گزارش رادیو زمانه: «لوران فابیوس روز چهارشنبه 21 نوامبر در مورد درگیری های غزه گفت: «سلاح های دوربرد تا 75 کیلومتر [در غزه] وجود دارد که متعلق به جمهوری اسلامی است.  مسئولیت جمهوری اسلامی فوق العاده سنگین است… جهت گیری دولت جمهوری اسلامی برای صلح جهانی بسیار خطرناک است».

به نظرمی آید که یکی از هدف های اسراییل از براه انداختن درگیری با چنین عیار بالایی از خشونت و قساوت – که تا زمان نگارش این مطلب به بهای جان بیش از 140 نفر از مردم غزه تمام شده – آزمایش سیستم دفاع ضد موشکی اش موسوم به «گنبد آهنین» باشد.  بنا بر گزارش «بی بی سی»، به گفته ارتش اسراییل، تنها در روز جمعه 16 نوامبر 97 راکت شلیک شده از غزه به اسراییل اصابت کرده که مجموع شمار راکت ها از آغاز درگیری ها را به 388 رسانده است. از این تعداد، به گفته اسراییل 99 راکت رهگیری و منهدم شده است».

همین گمان محک زدن به نیروی حریف را می توان دربارهء حماس و جمهوری اسلامی نیز داشت.  روزنامهء «کیهان»، زیر نظر ولی مطلقه فقیه، با لاف زنی دراین مورد می نویسد: «اسراییل دچار غافلگیری اطلاعاتی در غزه شد و سلاح های پیشرفتهء حماس، زنگ خطر را برای اسراییل به صدا درآورده است.  نشریهء امریکایی فارین پالیسی با بررسی چند سئوال دربارهء جنگ غزه و تأیید شکست اطلاعاتی رژیم صهیونیستی نوشت: اسراییل از موشک های پیشرفته حماس موسوم به فجر 5 بی خبر بود و غافلگیر شد».

در حالی که «کیهان» با نقل مطلب «فارین پالیسی» بطور تلویحی وجود موشک های فجر 5 – که ساخت جمهوری اسلامی است – نزد حماس را تأیید می کند، علاء الدین بروجردی، رییس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، منکر تحویل این موشک ها به حماس می شود و می گوید: «جمهوری اسلامی موشک های فجر 5 حماس را به غزه نفرستاده و نیروهای مقاومت فلسطین خودشان می توانند اسلحه مورد نیازشان را به دست آورند». علی لاریجانی، رییس مجلس، با نفی حرف همکار خود می گوید: «افتخار می کنیم که کمک ما به مردم فلسطین جنبهء مادی و نظامی داشته است»، و محمدعلی جعفری فرمانده سپاه پاسداران که می خواهد تناقض حرف  اینها را رفع و رجوع کند می گوید: «موشک های فجر 5 از ایران به غزه نرفته ولی فناوری آن منتقل شده است».

هرچه که باشد و هر هدفی که طرفین این درگیری – که در جنگ افروزی و جنایتکاری هیچکدام تردیدی نیست – داشته باشند، این مردم بی دفاع غزه اند که بهای جنایت ها را با جان و مال و خانه و کاشانهء خود می پردازند و این در حالی است که خواست و نفع واقعی مردم فلسطین – مانند مردم اسراییل – در برقراری صلح و آرامش و همزیستی مسالمت آمیز است و این جنگ و کشتارها ناگزیر روزی باید پایان یابد.

بلایی که سیاست بازان جنگ افروز بر سر مردم غزه می آورند، یادآور حکایت ملانصرالدین است: ملانصرالدین با شنیدن سروصدایی در کوچه ازخواب پرید. برای این که بفهمد چه خبرشده لحاف را دور خود پیچید و به کوچه رفت.  رندان از تاریکی و شلوغی کوچه استفاده کردند و لحافش را ربودند و فرار کردند و طرفین دعوا هم هر کدام به سویی رفتند. فردی که تازه از راه رسیده بود از ملا پرسید: دعوا برسر چه بود؟ و او پاسخ داد: سرلحاف ملا!*

نویسنده : شهباز نخعی 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s